Het is onze plicht om het naast de eigenlijke kunstmarkt ook te hebben over de domeinen die weliswaar eerder thuishoren in de marge van de kunstmarkt, maar toch ook van essentieel belang zijn. Deze domeinen verdienen even veel aandacht van de kunstliefhebber als de eigenlijke koop- en verkoopoperaties en dit in het belang van zijn patrimonium.

verzekeren

conservatie / restauratie

preventie

inlijsten

Verzekeren

Romantisch is anders, maar het is nu eenmaal zo: een kunstwerk wordt in principe beschouwd als een ‘roerend goed’ in de juridische betekenis van het woord, in tegenstelling tot de onroerende goederen waarin zij zich bevinden. In deze hoedanigheid valt het beschermingsstelsel ervan onder het luik ‘inhoud’ van de verzekering ‘algemene woonverzekering’. Een aantal meubels, in de algemene betekenis van het woord, kunnen door een aantal wetgevingen echter beschouwd worden als onroerende goederen ‘door bestemming’ of ‘door incorporatie’ van zodra ze geïntegreerd worden in het gebouw: als uw woning lambrisering uit de tijd van Lodewijck XV bevat met geschilderde trumeaus, glasramen of monumentale decoraties hou dan rekening met dit verschillend stelsel.

De risico’s gedekt door de algemene woningverzekering zijn hoofdzakelijk schadegevolgen als gevolg van brand, storm, vorst en wateroverlast. Diefstal is meestal een optie. Voor diefstal voorzien de standaardcontracten vaak een plafond voor tussenkomst per voorwerp, waarbij gestipuleerd wordt dat de berekening van de schadevergoeding gebeurt op basis van de handelswaarde. Concreet, als één van uw kunstwerken iets overkomt, ontvangt u nooit meer dan dit plafond, ook al is het kunstwerk het dubbele waard. Bovendien wordt het goed getaxeerd, zoals dit ook het geval is voor de andere risico’s, op basis van zijn handelswaarde (welke prijs zal ik er voor krijgen op de huidige markt?) en niet op basis van zijn reconstitutiewaarde (welke prijs zou ik moeten betalen om hetzelfde voorwerp aan te schaffen?). Dit betekent een enorm nuanceverschil en het nadeel hieraan gekoppeld is soms aanzienlijk. Over het algemeen moet men weten dat de handelswaarde ongeveer 50% van de vervangwaarde vertegenwoordigt, omdat men hier de taksen en de winstmarge van aftrekt. Om onaangename verrassingen te voorkomen kan men zich dus beter op een andere manier verzekeren.

De eigenaars van kunstwerken waarvan de waarde het maximumbedrag overschrijdt dat voorzien is door hun verzekeringscontract van het type ‘algemene woningverzekering ‘ moeten een uitbreiding van de garantie voorzien op basis van een ‘goedgekeurde’ waarde, wat inhoudt dat u vanaf de contractafsluiting het bedrag kent dat zal dienen als basis van de vergoeding. Bovendien, in dit geval beslissen de verzekerde en de verzekeringsmaatschappij om de goederen te verzekeren op basis van hun reconstitutiewaarde en niet op basis van hun handelswaarde. Om deze vervangwaarde te bepalen is vaak de tussenkomst noodzakelijk van een expert, wiens ereloon voor rekening is van de verzekerde. Opgelet: als uw contract de duur van de geldigheid van de goedgekeurde waarde niet vermeldt, kan deze waarde herzien worden, zowel naar boven als naar beneden toe, in functie van de markt op het moment dat het schadegeval zich voordoet.

Dit type verzekering kan men afsluiten voor zowel één of meerdere voorwerpen als voor een volledig patrimonium. In tegenstelling tot de standaardverzekering, die alleen de risico’s dekt die expliciet genoemd worden, heeft de verzekering ‘alle risico’s’ - de naam zegt het zelf - als verdienste dat zij alle risico’s dekt (diefstal, verlies, schade), behalve degene die uitdrukkelijk uitgesloten worden. De premie wordt per geval bepaald, wat het moeilijk maakt om hier exacte cijfers te geven. In ieder geval is hier de tussenkomst van een expert vereist, die betaald wordt door de verzekeringsnemer. Het spreekt vanzelf dat de expert een evaluatie van de reconstitutiewaarde zal voorstellen. De verzekering ‘alle risico’s’ staat niet zo hoog aangeschreven bij verzekeraars. Velen onder hen staan een dergelijke verzekering alleen toe als er een vertrouwens- en een zakenrelatie (andere ondertekende contracten) bestaan. Om zich in te dekken leggen de verzekeringsmaatschappijen vaak strikte veiligheidsmaatregelen op (zijn postzegelverzameling bij afwezigheid in een safe opbergen enz.). Om fraude te ontmoedigen verplichten ze vaak het gestolen of beschadigde goed ook effectief te vervangen (de aankoop van een nieuw juweel bijvoorbeeld), waarbij de vergoeding direct betaald wordt aan de verkoper van het vervangingsgoed. Ten slotte aanvaarden verzekeringsmaatschappijen alleen de dekking van ‘redelijke’ waarden. Voor goederen met een zeer grote waarde moet men zich richten tot een gespecialiseerde maatschappij.



verkopen van een kunstwerk aankopen van een kunstwerk taxatie van een kunstwerk expertise van een kunstwerk henry bounameaux praktische tips linken contact
		Het is onze plicht om het naast de eigenlijke kunstmarkt ook te hebben over de domeinen die weliswaar eerder thuishoren in de marge van de kunstmarkt, maar toch ook van essentieel belang zijn. Deze domeinen verdienen even veel aandacht van de kunstliefhebber als de eigenlijke koop- en verkoopoperaties en dit in het belang van zijn patrimonium. verzekeren conservatie / restauratie preventie inlijsten Verzekeren Romantisch is anders, maar het is nu eenmaal zo: een kunstwerk wordt in principe beschouwd als een ‘roerend goed’ in de juridische betekenis van het woord, in tegenstelling tot de onroerende goederen waarin zij zich bevinden. In deze hoedanigheid valt het beschermingsstelsel ervan onder het luik ‘inhoud’ van de verzekering ‘algemene woonverzekering’. Een aantal meubels, in de algemene betekenis van het woord, kunnen door een aantal wetgevingen echter beschouwd worden als onroerende goederen ‘door bestemming’ of ‘door incorporatie’ van zodra ze geïntegreerd worden in het gebouw: als uw woning lambrisering uit de tijd van Lodewijck XV bevat met geschilderde trumeaus, glasramen of monumentale decoraties hou dan rekening met dit verschillend stelsel. De risico’s gedekt door de algemene woningverzekering zijn hoofdzakelijk schadegevolgen als gevolg van brand, storm, vorst en wateroverlast. Diefstal is meestal een optie. Voor diefstal voorzien de standaardcontracten vaak een plafond voor tussenkomst per voorwerp, waarbij gestipuleerd wordt dat de berekening van de schadevergoeding gebeurt op basis van de handelswaarde. Concreet, als één van uw kunstwerken iets overkomt, ontvangt u nooit meer dan dit plafond, ook al is het kunstwerk het dubbele waard. Bovendien wordt het goed getaxeerd, zoals dit ook het geval is voor de andere risico’s, op basis van zijn handelswaarde (welke prijs zal ik er voor krijgen op de huidige markt?) en niet op basis van zijn reconstitutiewaarde (welke prijs zou ik moeten betalen om hetzelfde voorwerp aan te schaffen?). Dit betekent een enorm nuanceverschil en het nadeel hieraan gekoppeld is soms aanzienlijk. Over het algemeen moet men weten dat de handelswaarde ongeveer 50% van de vervangwaarde vertegenwoordigt, omdat men hier de taksen en de winstmarge van aftrekt. Om onaangename verrassingen te voorkomen kan men zich dus beter op een andere manier verzekeren. De eigenaars van kunstwerken waarvan de waarde het maximumbedrag overschrijdt dat voorzien is door hun verzekeringscontract van het type ‘algemene woningverzekering ‘ moeten een uitbreiding van de garantie voorzien op basis van een ‘goedgekeurde’ waarde, wat inhoudt dat u vanaf de contractafsluiting het bedrag kent dat zal dienen als basis van de vergoeding. Bovendien, in dit geval beslissen de verzekerde en de verzekeringsmaatschappij om de goederen te verzekeren op basis van hun reconstitutiewaarde en niet op basis van hun handelswaarde. Om deze vervangwaarde te bepalen is vaak de tussenkomst noodzakelijk van een expert, wiens ereloon voor rekening is van de verzekerde. Opgelet: als uw contract de duur van de geldigheid van de goedgekeurde waarde niet vermeldt, kan deze waarde herzien worden, zowel naar boven als naar beneden toe, in functie van de markt op het moment dat het schadegeval zich voordoet. Dit type verzekering kan men afsluiten voor zowel één of meerdere voorwerpen als voor een volledig patrimonium. In tegenstelling tot de standaardverzekering, die alleen de risico’s dekt die expliciet genoemd worden, heeft de verzekering ‘alle risico’s’ - de naam zegt het zelf - als verdienste dat zij alle risico’s dekt (diefstal, verlies, schade), behalve degene die uitdrukkelijk uitgesloten worden. De premie wordt per geval bepaald, wat het moeilijk maakt om hier exacte cijfers te geven. In ieder geval is hier de tussenkomst van een expert vereist, die betaald wordt door de verzekeringsnemer. Het spreekt vanzelf dat de expert een evaluatie van de reconstitutiewaarde zal voorstellen. De verzekering ‘alle risico’s’ staat niet zo hoog aangeschreven bij verzekeraars. Velen onder hen staan een dergelijke verzekering alleen toe als er een vertrouwens- en een zakenrelatie (andere ondertekende contracten) bestaan. Om zich in te dekken leggen de verzekeringsmaatschappijen vaak strikte veiligheidsmaatregelen op (zijn postzegelverzameling bij afwezigheid in een safe opbergen enz.). Om fraude te ontmoedigen verplichten ze vaak het gestolen of beschadigde goed ook effectief te vervangen (de aankoop van een nieuw juweel bijvoorbeeld), waarbij de vergoeding direct betaald wordt aan de verkoper van het vervangingsgoed. Ten slotte aanvaarden verzekeringsmaatschappijen alleen de dekking van ‘redelijke’ waarden. Voor goederen met een zeer grote waarde moet men zich richten tot een gespecialiseerde maatschappij.

	top